Het wachten bij de ingang van het festivalterrein was deze keer een meevaller; het verliep soepel en minder krampachtig dan vorig jaar zodat we al vrij snel op het terrein waren en onze drankbonnen konden bemachtigen. Eindelijk kenden we de sfeer van Werchter weer terug. Uitgedost in een nieuw festivaltenue –het tot op de draad versleten oude spul is vorig jaar na een ritueel afscheid verdwenen in de festival-afval-zak – gingen we vier feest- en muziekdagen tegemoet.

Op de eerste avond speelde, na Skunk Ananansi, Phoenix en Stereophonics, Muse – mijn grote favoriet – de sterren van de wolkenloze hemel. Het optreden was geheel naar mijn hooggespannen verwachtingen. Het enige wat ik jammer vond, was dat de programmering al voor de eerste avond was gepland. De afsluiter van de vrijdag was Faithless, zoals altijd met een strak concert waarbij je niet stil kunt blijven staan.

In verband met jetlag (excuus?) waren we op de vrijdag niet al te vroeg van de partij. We zagen Paramore, 30 seconds to mars en de Editors en tenslotte Greenday. Zij maakten de afsluiter tot een groot feest. Vorig jaar hebben we al meegemaakt dat dit wel aan hen overgelaten kan worden, maar ze hadden zichzelf ruimschoots overtroffen deze keer. Het is niet (echt) onze muziek, maar toegegeven: heel goed en eigenlijk onmisbaar tijdens een festival.

De zaterdag begon voor ons (we wijten het nog steeds aan een jetlag) met Gossip. De zangeres van deze band heeft een geweldige stem (dat zou je niet zeggen als je de dame in kwestie ziet). The ting tings hebben het programma voortgezet en daarna kwam Pink ten tonele – héél origineel: van boven. Het optreden was aardig, compleet met een minicircusact boven het publiek. Het was wel jammer dat ze veel covers zong. Afsluiter Rammstein viel op deze dag nogal tegen. In de eerste plaats speelden ze een half uur korter dan gepland en daarnaast zat er weinig energie in het optreden. Erg jammer, want dit was ook een van mijn favo’s.

Tja… en dan is het alweer zondag. Altijd een beetje spijtige dag omdat het dan bijna weer voorbij is. Toch was het leuk en gezellig en de weergoden werkten nog steeds mee! Na Alice in chains zagen we Vampire weekend – eigenlijk behoorlijk originele muziek met Afrikaanse invloeden, maar het iele zeikstemmetje van de zanger begint na twee nummers toch echt te irriteren (zo zingen moet ‘ie echt aan Brian Molko overlaten). Het programma werd vervolgd door Them crooked Vultures waarbij de typische zang van QOTSA niet verkeerd werd gemixt met oude rock (Led Zeppelin, Foo Fighters en Nirvana). Arcade Fire vervolgde en Pearl Jam sloot de laatste avond af met een goed optreden. Het prachtige vuurwerk maakte duidelijk dat het feest écht was afgelopen.

Het was een geweldig festival met veel bekenden, champagneontbijt met BBQ, tropische temperaturen, goede optredens en een geweldige sfeer. Volgend jaar weer? Graag! Maar vermoedelijk niet – we moeten toch echt de Caraïben en omgeving eens gaan verkennen.

Voor de zekerheid is deze keer echter toch maar geen ritueel afscheid genomen van de festivaloutfit...