De optocht was overigens fantastisch; de outfits waren zo mogelijk mooier, kleurrijker en uitbundiger dan het vorige jaar. Het leverde dit keer voor ons beiden hopi mooie plaatjes op. Het album is al geplaatst – wij staan d’r niet bij, velen hebben een foto van ons gemaakt – misschien volgt binnenkort nog een plaatje.

kleurrijke carnavalsfoto's - nog even zonder een plaatje van onszelf!!!

Na deze leuke, gezellige carnavalsdag hebben we de daarop volgende maandag een duikje gemaakt bij Lake. Het water is inmiddels een paar graden kouder dan we gewend zijn; met 24 graden voor ons niet zo heel fijn, echter wel voor het koraal wat nu weer wat kleur begint te krijgen. Dat was echt hoog tijd, want het zogeheten ‘coral bleaching’, wat bij de langdurige hogere temperaturen was ontstaan, mag niet te lang duren. Naast een schildpad was tijdens deze duik ook een inieminie krabje vermeldenswaardig dat wel heel veel gelijkenis vertoonde met de orang-oetang krab welke in Indonesië voorkomt.

De rustige dinsdag hebben we afgesloten met een BBQ op uitnodiging en de verlichtte avondoptocht met slotvuurwerk en het verbranden van ‘Rei Momo’. Een deel van die dag hebben we besteed aan inkopen doen en voorbereidingen treffen voor een uitgebreide BBQ bij ons. Het vlees moest ondergedompeld in eigen gemaakte marinade, de tafel-voor-10 moest worden verhuisd naar het andere terras én we wilden nog een speciale lamp maken die wat meer licht moest geven dan de schemerverlichting die daar hangt. Het mag gezegd: het inmiddels geïmiteerde design is succesvol.

De voorbereidingen moesten we op die dag doen, omdat voor de woensdag eindelijk enkele lang verwachtte duikjes op Klein Bonaire stonden gepland. Erg mooi, maar….. KOUD!!! Een beetje bewolking en een klein fris briesje zorgden bij ons voor kippenvel tussen de duiken door – gelukkig duurde de pauze op de boot slechts een uurtje. De BBQ ’s avonds was geslaagd, al was BIJNA tegen het einde, de gasfles leeg. Dat lijkt overigens wel op volledige integratie: op het hele eiland is in verband met carnavalsactiviteiten met veel eten en drinken geen gasfles meer verkrijgbaar. Voorlopig geen BBQ meer dus.

Op donderdag hadden we vervolgens voor de afwisseling geen water. De gigantische berg afwas mocht nog even blijven staan. Overmacht. Niets aan te doen. Een duikje maakte het tekort aan water thuis weer goed – dat hadden we de dag ervoor goed afgesproken.

Voor de vrijdag stond de onherroepelijke afwas wel op de agenda natuurlijk en, ach, eigenlijk viel dat best mee. Een probleempje met de accu van onze uitgeleende auto moest nog worden opgelost en ook voor de wekelijkse boodschappen gingen we nog op pad. Gelukkig was het weer happy-hour-time even na vijf uur.

Tja…. En dan is het weer ‘gewoon’ zaterdag. Na wat kleine klusjes hebben we de duikspullen weer ingeladen voor twee mooie duiken; The Rock en Zoutpier. Vooral de laatste locatie heel bijzonder, want volgens vele berichten mag dat niet altijd en niet zonder gids. Wij kregen toestemming van de havenmeester. Tijdens de duiken van deze vakantie zijn ons vooral de grote aantallen en behoorlijk omvangrijke scholen vis opgevallen. Vraatzuchtige koraalduivels lijken in eerste instantie (nog) geen desastreuze gevolgen te hebben, al komen we deze invasieve soort inmiddels tijdens iedere duik tegen. We hebben genoten van de druk bewoonde riffen, ondanks de – voor ons – lage watertemperatuur. Het koraal raakt de gebleekte plekken langzaam kwijt en komt weer mooi op kleur. Klein Bonaire is mooi, maar de door ons bezochte duikstekken in Noord en Zuid waren zonder meer ook prachtig.

De laatste vakantiedag hebben we een beetje klussend en een beetje toerend op onze ‘brommers’ gewapend met camera doorgebracht. De fotogenieke plekjes van ons eilandje vallen dan weer echt op. Heerlijk!

Tussen alle bedrijven door zijn we druk in de weer geweest met een zoektocht naar een nieuwe slaapkamer – onze keuze is nog niet definitief op een van de vondsten gevallen. Daarnaast fotograferen van allerlei leuke tafereeltjes in de tuin waarop tijdens het ontbijt onze aandacht werd gevestigd, behalve dan de passievruchten en bloemen die we niet zelf hebben ontdekt. Ook hebben we de nodige tijd gestoken in het opsporen van alternatieve vakantiebestemmingen na het vreselijke nieuws over onze geplande zomervakantiebestemming: Weda moet sluiten wegens een onverlaat – een overijverige Chinese mijnbouwer die op de bewuste locatie begonnen is met een allesoverheersende afgraving. Ontzettend spijtig dat het meest getroffen slachtoffer, Rob – de eigenaar van het voorgenomen resort - juist iemand is die genomineerd is voor “the national reward for protection and conservation of the environment: Kalpataru 2010” We hopen dat iemand nog de gelegenheid krijgt om de Chinees de nek om te draaien.

Onze speurtocht is succesvol afgesloten: we gaan – met veel dank aan de betrokkenen die dit voor ons mogelijk hebben gemaakt – naar Raja Ampat, Papua! En dát is goed nieuws.